HALLE -18-04-17, (geschreven door Willemien Weerman)
Vogels, vossen, hazen en eekhoorns. Het is topdrukte bij dierenopvang Noach nu het jonge dierenseizoen weer is aangebroken. Driekwart krijgt een tweede kans. ,,Maar ook euthanasie kan een vorm van hulp zijn.”

Ook het baby wilde zwijntje heeft honger. Foto : Jan Ruland van den Brink © de Gelderlander Achterhoek
Soms moet ze iemand teleurstellen. Zoals de vrouw die een jonge eekhoorn bracht die door een hond was gepakt. Het dier zat als bevroren op de grond maar leek verder geen verwondingen te hebben. ,,Toen ze de volgende dag vroeg hoe het er mee ging, was het diertje al dood. Overleden aan intern letsel”, zegt Petra Lesterade van Stichting Dierenopvang Noach.

Petra is in deze tijd van het jaar de klok rond bezig met het voeren en verzorgen van jonge dieren. Het gaat onder meer om vossen, een wild zwijn, wilde eenden, hazen, eekhoorns en vele soorten vogels. Ze zijn gebracht door dierenambulances, natuurorganisaties maar ook door particulieren.

Petra Lesterade is de klok rond bezig met het voeren van de jonge dieren.

Foto : Jan Ruland van den Brink © de Gelderlander Achterhoek
,,Sommige zijn gewond maar veel jonkies hebben simpelweg geen moeder meer die voor hen zorgt ”, zegt ze. ,,Een vogel kan door een kat zijn gepakt en een ree kan slachtoffer geworden zijn van prikkeldraad nadat ze bijvoorbeeld door een hond is opgejaagd. De jongen moeten zichzelf dan zien te redden.”
Petra heeft zojuist de jonge vos en het wilde zwijntje gevoerd. Als ze tussen de bedrijven door even tijd heeft voor een kop thee, gaat de telefoon. Een medewerker van de dierenambulance Twente wil over een half uurtje drie jonge steenmarters brengen. Ze zaten vast tussen een plafond.

Driekwart van de dieren wordt teruggezet in de natuur.

Foto : Jan Ruland van den Brink © de Gelderlander Achterhoek
Elke dier en ook zijn vindplaats wordt geregistreerd. Nodig omdat de opvang in Halle gecertificeerd is voor inheemse dieren die vrij in de natuur voorkomen. Het is nog één van de weinige in het oosten van het land. In Arnhem en Apeldoorn zijn nog slechts opvangcentra voor huisdieren.
Vorig jaar kwamen in totaal vierduizend dieren naar Noach. Driekwart daarvan is succesvol teruggeplaatst. ,,De rest ging dood of moest geëuthanaseerd worden. Ook dat kan een vorm van hulp zijn”, vindt Petra. ,,Gehandicapte dieren kun je niet terugzetten. Want dan zijn ze direct het haasje. Ons doel is niet om hier een dierentuin te creëren maar om dieren een tweede kans te geven.”
Het liefst wil Petra de opvang, die ze geheel op vrijwillige basis samen met haar man Toon runt, overbodig maken. ,,Dat zou geweldig zijn. Maar voorlopig is dat niet realistisch. Voor veel dieren valt het niet mee om in dit kikkerlandje groot te worden. Wij, mensen hebben veel grond in beslag genomen, spuiten gif op de velden en kappen bomen waar eekhoorns, uilen of andere dieren in leven. Waar nog wel voldoende ruimte is om te overleven, zijn er weer andere bedreigingen zoals loslopende honden die dieren opjagen.”
Opnieuw gaat de telefoon. Dit keer iemand die een tortelduif gevonden heeft. Over een uurtje staat hij op de stoep. Petra staat op. Controleert buiten enkele rennen en gaat dan opnieuw naar het binnenverblijf van de jonge dieren. Het is alweer voedertijd.

Written by Admin@ON